ヴィトルト・ルトスワフスキ
ナビゲーションに移動
検索に移動
| ヴィトルト・ルトスワフスキ Witold Lutosławski | |
|---|---|
|
| |
| 基本情報 | |
| 出生名 |
ヴィトルト・ルトスワフスキ Witold Lutosławski |
| 生誕 |
1913年1月25日 |
| 死没 |
1994年2月7日 |
| 職業 | 作曲家 |
ヴィトルト・ルトスワフスキ(Witold Lutosławski [ˈvitɔlt lutɔsˈwafskʲi], 1913年1月25日 - 1994年2月7日)は、ポーランドを代表する作曲家、ピアニストの一人。ヴィトルド・ルトスワフスキとも呼ばれ、ポーランド楽派の黎明期に活躍した。
略歴[編集]
- 1913年1月25日、ポーランドのワルシャワに生まれた。
- 1937年ワルシャワ音楽院を卒業。
- 1954年に代表作、管弦楽のための協奏曲を作曲した。UNESCO国際作曲家会議で第一位受賞、頭角を現す。
- 1959年 - 1965年は、 国際現代音楽協会ISCMのポーランド支部委員に選出。
- 1963年からは、ヨーロッパ全土で活躍。各地で絶賛される。
- 1983年からは、伝統的なスタイル「交響曲」、「協奏曲」、「ファンファーレ」、「パルティータ」といった楽曲を作曲する事が優勢になった。ポーランド初のISCM名誉会員へ選出。
- 1994年2月7日、ヴァイオリン協奏曲を作曲中に急逝。81歳。
作風[編集]
作曲時期、特に「ヴェネチアの遊び」以前と以後で作風は大きく変わるが、音楽の持つエネルギーを完璧に制御する技術[1]を手中に収め、クライマックスを築く書法は生涯全体において共通する。
主要作品[編集]
「ルトスワフスキの楽曲一覧」も参照
- Sonate pour piano (1934)
- Variations symphoniques 1938
- Variations sur un thème de Paganini pour deux pianos, 1941
- Trio pour vents, 1945
- Mélodies populaires pour piano, 1945
- Chants de Noël polonais, 1946
- Symphonie nº 1, 1941-1947
- Chants d'enfants, 1949
- Ouverture, 1949
- Petite suite pour orchestre (Mala suita), 1951
- Triptyque silésien pour soprano et orchestre (Tryptyk slaski), 1951
- Bucoliques pour piano, 1952
- Concerto pour orchestre, 1950-1954
- Préludes (Preludia taneczne), 1954-5
- Cinq mélodies, 1956-7
- Musique funèbre pour orchestre à cordes (Muzyka żałobna), 1958
- Cinq mélodies pour voix et orchestre, 1958
- Trois postludes, 1958-60
- Jeux vénitiens (Gry weneckie), 1961
- Trois Poèmes d'Henri Michaux pour chœurs et orchestre, 1963
- Quatuor à cordes, 1964
- Paroles tissées pour harpe, piano, cordes et ténor, 1965
- Symphonie nº 2, 1966-7
- Livre pour orchestre, 1968
- Concerto pour violoncelle, 1970
- Préludes et fugue pour cordes, 1972
- Variation « Sacher » pour violoncelle, 1975
- Les Espaces du Sommeil pour baryton et orchestre, 1975
- Mi-parti pour orchestre, 1976
- Novelette, 1978-9
- Épitaphe pour hautbois et piano
- Double concerto pour hautbois et harpe, 1979-80
- Symphonie nº 3, 1974-83
- Chaine 1 pour orchestre de chambre, 1983
- Chaine 2 (dialogue brillant pour violon et orchestre), 1985
- Chaine 3 pour orchestre, 1986
- Concerto pour piano, 1988
- Partita pour orchestre de chambre et violon, 1988
- Chantefleurs et Chantefables pour soprano et orchestre, 1991
- Symphonie nº 4, 1993
受賞歴[編集]
- Polska Rzeczpospolita Ludowa i III Rzeczpospolita: nagrody państwowe I stopnia (1955, 1964, 1978)
- Order Budowniczych Polski Ludowej (1977)
- Order Orła Białego (1994)
- Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu (1959, 1962, 1964, 1968),
- Koussevitzky Prix Mondial du Disque (1964, 1976, 1986)
- Grand Prix du Disque de L’AcadMmie Ch. Cross (1965, 1971).
- Fundacja Jurzykowski (Nowy Jork 1966),
- Herder (Wiedeń 1967)
- H. Sonning (Kopenhaga 1967)
- M. Ravel (Paryż 1971)
- J. Sibelius (Helsinki 1973)
- E. v. Siemens (Monachium 1983)
- グロマイヤー賞 (Louisville 1985)
- Zofii (Madryt 1985),
- ポーラー音楽賞 1993
- 京都賞思想・芸術部門 (1993)
参考文献[編集]
- Bodman Rae, Charles (1994). The Music of Lutosławski. London: Faber and Faber. ISBN 0-571-16450-1.
- Bodman Rae, Charles (1996). Muzyka Lutosławskiego. tr. Krupowicz Stanisław. Warsaw: PWN. ISBN 83-01-11908-X.
- Bodman Rae, Charles (1999). The Music of Lutosławski, third edn. London: Omnibus Press. ISBN 0-7119-6910-8.
- Jacobson, Bernard (1996). A Polish Renaissance. London: Phaidon. ISBN 0-7148-3251-0.
- Lutosławski, Witold (1976). Lutosławski Profile: Witold Lutosławski in Conversation with Bálint András Varga. London: Chester Music/Edition Wilhelm Hansen London Ltd.
- Nordwall, Ove, ed. (1968). Lutosławski. Stockholm: Edition Wilhelm Hansen.
- Panufnik, Andrzej (1987). Composing Myself. London: Methuen. ISBN 0-413-58880-7.
- Stucky, Steven (1981). Lutosławski and His Music. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-22799-2. Contains an extensive bibliography to 1981.
- Witold Lutosławski – Guide to Warsaw. NIFC 2013 free app with biography
- La musique polonaise et Witold Lutoslawski. Présentation et entretiens par Jean-Paul Couchoud. Éditions Stock [1980], (239 p.)
- D. Gwizdalanka, K. Meyer, Lutosławski. Droga do dojrzałości, Kraków PWM 2003.
- D. Gwizdalanka, K. Meyer, Lutosławski. Droga do mistrzostwa, Kraków PWM 2004.
- T. Kaczyński, Lutosławski, Życie i muzyka, Warszawa Sutkowski Edition 1994.
- J. Paja-Stach, Witold Lutosławski, Kraków Musica Iagellonica 1996.
- J. Paja-Stach, Lutosławski i jego styl muzyczny, Kraków Musica Iagellonica 1997.
- Witold Lutosławski. Człowiek i dzieło w perspektywie kultury muzycznej XX wieku, J. Astriab, M. Jabłoński, J. Stęszewski (red.), Poznań PTPN 1999.
- Estetyka i styl twórczości Witolda Lutosławskiego, Studia pod red. Z. Skowrona, Kraków Musica Iagellonica 2000.
- „Muzyka” 1995 nr 1-2 (w całości poświęcona W. Lutosławskiemu), Warszawa (IS PAN) 1995.
- Witold Lutosławski (sesja naukowa poświęcona twórczości kompozytora), Kraków 24-25 kwietnia 1980. Wybór materiałów, L. Polony (red.), Zeszyty Naukowe Akademii Muzycznej w Krakowie 1985.
- Witold Lutosławski, Prezentacje, interpretacje, konfrontacje, K. Tarnawska-Kaczorowska (red.), Warszawa ZKP 1985.
- G. Michalski, Lutosławski w pamięci, Gdańsk słowo/obraz/terytoria 2007.
- R. Wolański, Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Agencja Wydawnicza MOREX, Warszawa 1995, hasło Derwid, s. 39, ISBN 83-86848-05-7.
- B. Smoleńska-Zielińska, Tadeusz A. Zieliński, Witold Lutosławski. Przewodnik po arcydziełach, Warszawa 2011.
- S. Będkowski, S. Hrabia, Witold Lutosławski: a bio-bibliography, Greenwood Publishing Group 2001.
- Lutosławski 1913–2013, album przygotowany przez Elżbietę Markowską, Warszawa 2013.
脚注[編集]
- ^ ラルース音楽辞典の項